كلّ ما حكم به العقل حكم به الشّرع ؛ و كلّ ما حكم به الشّرع حكم به العقل از هر دو طرف صادق است ( هر چيزى را كه عقل بدان حكم نموده است ؛ شرع به آن حكم كرده است . و هر چيزى را كه شرع بدان حكم نموده است ، عقل بر آن حكم كرده است . ) ملاحظه كنيد : در اين آيات ذيل ، قرآن كريم چگونه أحكام روشن ، و واضح خود را كه تحقيقا مورد امضاى عقل مىباشند ؛ و هر فطرت سليم ، و هر عقل قويمى آن را انتخاب مىكند ؛ و طبق آن حكم مىدهد ؛ بيان فرموده است . و سپس در پايان آن ، مىگويد كه : اين صراط مستقيم است كه بايد از آن پيروى كنيد ؛ و از راههاى ديگر نرويد ؛ و از آن سبيل‌ها متابعت ننمائيد كه : شما را از راه خدا متفرّق مىسازند . به علّت آنكه برداشت و نهج آن سبل بر أساس حكم فطرت نيست . بلكه با حكم آن در تضادّ است : قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِيَّاهُمْ وَ لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ وَ الْمِيزانَ بِالْقِسْطِ لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها وَ إِذا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى وَ بِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ . وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ . « 1 » ( بگو « اى پيغمبر ! » بيائيد ، تا من براى شما تلاوت كنم و بخوانم : آنچه را كه پروردگارتان براى شما حرام كرده است : آنكه هيچ‌چيزى را با خدا مؤثّر ندانيد ، و شريك براى او قرار مدهيد ! و به پدر و مادرتان نيكى كنيد ! و اولادتان را از فقر و تنگدستى نكشيد ! ما ايشان و شما را روزى مىدهيم ! و به كارهاى قبيح

--> ( 1 ) آيهء 151 ، تا 154 ، از سورهء 6 : أنعام .